Krańcowa stopa substytucji
Analiza krzywej obojętności konsumenta pozwala określić rozmiary substytucyjności jednego dobra przez drugie. Miernikiem efektu substytucyjności dóbr jest krańcowa stopa substytucji (KSS).
Krańcowa stopa substytucji (KSS) określa, jaką ilość dobra Y należy poświęcić w celu zwiększenia konsumpcji dobra X o jednostkę w sytuacji, kiedy konsument pozostaje na tej samej krzywej obojętności, czyli nie zmienia poziomu zadowolenia z konsumpcji.
Krańcowa stopa substytucji rozumiana jest jako stosunek przyrostu spożycia jednego dobra do ubytku innego dobra, można to wyrazić następującym wzorem:
KSS=||L
KSS przyjmuje wartości dodatnie, dlatego też przy obliczaniu, należy pamiętać o wartościach bezwzględnych.
W każdym punkcie krzywej obojętności można wyznaczyć krańcową stopę substytucji. W tym celu do dowolnie wybranego punktu na krzywej obojętności prze-prowadzamy linię styczną i obliczamy jej nachylenie. Nachylenie krzywej obojętności zmniejsza się w miarę przesuwania się w dól i rośnie w miarę przesuwania się w górę na krzywej. Krzywa obojętności skonstruowana jest przy założeniu prawa malejącej krańcowej stopy substytucji.